Takie poczucie humoru może mieć tylko ten kto nigdy nie oglądał i słuchał nagrań archiwalnych z tej tragedii. Spalone zwłoki, ludzie skaczący z okien, ciała przysypane gruzem, ostatnie rozmowy telefoniczne, na których ludzie błagają o pomoc lub żegnają się z rodziną. Każdemu z takim poczuciem humoru powinno się fundować dwudniowy seans w goglach VR z symulacją tego co tam się odpierdalało. Ten sam poziom humoru co śmieszki z Auschwitz.