Na skraju lasu w dziczy żyłem. Z brzozy wykułem mój miecz. Pomstę w moim sercu wyryłem. Na Andrzeju co porwał Cię. Ciało swe średnio wyrzeźbiłem. Możesz nazywać mnie tru. Mięśnie olejem nabłyszczyłem. Świecą się jak jajca psu. Wielki wojownik -- ogień i stal. Wielki wojownik -- płomień i żar. Wielki wojownik -- stoi we krwi. Wojownik -- zabija smoki jak zły. Elfy i trole mnie prowadzą. Nigdy nie cofam się wstecz. Dziewice ciało me muskają. Gdy z pochwy wyciągam miecz. Kiedyś z Andrzejem już walczyłem. Siły dodawał mi las. Gdy w walce ucho swe straciłem. Potem odrosły mi dwa.
|
|
@forestman: Jestem wyrozumiały i na prawdę doceniam to co zostało zrobione i ile zostało włożone w to pracy. Materiał byłby o wiele ciekawszy do oglądania gdyby nie narracja. Nie każdy nadaje się na lektora. Autor niech też na to spojrzy,bo tak jak napisał @langi: wszystko zje...psuł. Zmieńcie narratora i będzie lepiej. Również pozdrawiam.
@forestman: Tyle "ciężkiej pracy w to włożono" a i tak wszystko zje... gościu który ma wadę wymowy i nie da się go słuchać.
© Copyright 2005-2026 Milanos.pl Wszystkie prawa zastrzeżone. Korzystanie z serwisu oznacza akceptację Regulaminu
Strona główna
Dimple
ponad 11 lat temu
"Kilkoro kretynów postanowił nie czekać..." - ale że o co chodzi?